Yeterince iyi oynamadan kazanmak, hem keyif hem de endişe hissettirir. Galatasaray çok donuk başladı.
FATİH KONT
Çok eksiği olmasına rağmen, gayet dirençli bir Antalyaspor vardı karşısında. Önce oyunu rakip yarı alana yıkarak baskılı oynamayı deneyen ev sahibi ekip, istediğini alamadı. Daha sonrasında geriden oyun kurmaya çalışsa da, Antalya rakibine boş alan bırakmadı. En azından ilk yarı için böyleydi. Bu maçı bir sinema filmi gibi yorumlamak lazım. İlk kısım, izleyenleri uykuya davet etse de, ikinci bölüm güzel başladı…
Şunu çok iyi biliyoruz ki Galatasaray topla oynamayı seven bir takım. İlk düdük itibari ile yine topun hakimi olsa da, yeterince üretken olamadı. Antalyaspor’a bakıyorum, çok doğru bir ilk yarı bence. Kaleye otobüs çekmiş bir takım yok sahada. Hem rakibine istediği boş alanları tanımayan, hem de zaman zaman 3. bölgede etkili olabilen bir takım var. Galatasaray gibi topa hakim olma oranı bu kadar yüksek bir takıma karşı, böyle sabırlı oynamak bence de en doğrusu. Karşılıklı 1,2 tehlikeli pozisyon izlediysek de, seyir zevki harikulade bir ilk yarı olmadığı kesin. Nitekim ilk 45 dakikayı, 0-0 skorla bitirdik…
Tam, Galatasaray ikinci yarıya daha istekli başladı derken, 49’da gol de geldi. Kerem – İcardi iş birliği… Sahi, bu ikiliye de ayrı bir parantez açmak lazım. İyi bir uyum yakaladılar bence. Başakşehir, Fenerbahçe maçlarında İcardi’nin Kerem’e asistlerini izlemiştik. Bugün de Kerem çok güzel yere kesti ortayı. Fakat İcardi’nin pozisyon bilgisi, zamanlaması ve finalde uzak köşeye kafa vuruşu, bu golün ana temasıydı. Yani Kerem’in Harry Potter hikayesinde Dumbledore’u İcardi oynar bence …
Galatasaray daha atılan golün sevincini atlatamadan, bir duran topta Luiz Adriano, dakika 54’ de sahneye çıkıp Antalyaspor’un beraberlik golünü atıyor. Sonra 59’da Oliveira’nın şansı yaver gidiyor rakibine çarpan topla Galatasaray 2-1 öne geçiyor. 49’da başlayan gol serüveni, 59’da son buldu. Yahu koskoca maçı 10 dakikaya sığdırmaya ne gerek var? Bitti bütün aksiyon…
Antalyaspor’un kalecisi Leite’ye de değinmek gerek. Yaptığı kurtarışlar, maçın kopmaması adına çok kritikti bence. Galatasaray’da ise gözüme Rashica takılıyor. Birkaç haftadır performansını eksik buluyorum. Bence rekabet oyuncuları diri tutar. Barış Alper istiyor gibi formayı. Yunus’a da ara ara şans tanınabilir.
Bir şekilde kazanmayı bilen bir Galatasaray var. Dirençli bir Antalyaspor’a karşı kazandığı için övgü yağmuru mu, yoksa 2-1 gibi tehlikeli skor ve istenen oyundan uzak olduğu için eleştiri mi? Bence ikisini bir arada yapmak en layığı olur. Fakat ligde üst üste 9. Galibiyetini alıp, arkasına yaslanan lider takıma, tehlike çanlarını da ara ara hatırlatmak kötülük olmaz. Galatasaray’da bugün oynayan oyuncular için bir rejenerasyon çalışması var. Pazartesi takım izinli. Salı akşam idman var. İcardi kısa bir tatile çıktı bile. Yok ya eleştirmeyeceğim. Belki de bu başarı, oyuncuları sıkmak yerine onlara alan tanıyarak elde ediliyordur…
