Fenerbahçe’nin, defansının arkasına adam kaçırdığı anlar haricinde, oyunun hâkimi olduğunu söylersek abartmış olmayız.
UĞUR TEMEL
Eğri oturup doğru konuşalım; aynı maç içinde, dört kere aynı pozisyonu verirsen, galibiyet hayal olur. Rennes, Fenerbahçe karşısında dört kere defansın arkasına adam kaçırmak istedi. İlk yarıda iki kere denediler olmadı. İkinci yarıda ise iki pozisyonda gol oldu. Araya kopya kâğıdı konulmuş gibi… Avrupa Ligi maçında böyle hatalar affedilmiyor.
Rennes, goller haricinde neredeyse hiç yoktu sahada. Fenerbahçe’nin, defansının arkasına adam kaçırdığı anlar haricinde, oyunun hâkimi olduğunu söylersek abartmış olmayız. Tek eksik, bu kadar üstün oynamaya rağmen skor olarak geriye düşmek oldu takımımız için. Fenerbahçe’nin artısı ise, iki farklı geriye düşmesine rağmen, oyunu bırakmaması oldu.
Maçın son bölümünde, zamana oynayan Rennes ve beraberliği kurtarmaya çalışan Fenerbahçe’nin birbirlerine üstünlük kurma çabaları içinde geçti. Uzatma dakikalarında Valencia’nın kullandığı penaltı skoru belirledi.
Deplasmanda alınan bir puana sevinsek mi üzülsek mi bilemedim. Maçın seksen dakikalık bölümünde üstün oynayıp, iki farklı geriye düşmek ve ardından maçı beraberliğe getirmek kolay iş değil. Tüm bunlara rağmen, Fenerbahçe’nin adeta “geliyorum” diyen gole önlem alamayışı düşündürücü.
Gecenin sonunda yenilmemek elbette kâr. Ancak, galip gelinebilecek iken, bir puan ile yetinmek üzücü.
